แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ กลอน แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ กลอน แสดงบทความทั้งหมด

วันจันทร์, กุมภาพันธ์ 20, 2549

อยากบอกว่า ...



คนเรามีความรู้สึกรัก ชอบ โกรธ เศร้า ไม่ต่างกัน


ขึ้นอยู่กับว่าเวลาไหนมันจะแสดงออกมามากน้อยเพียงใดเท่านั้น


" คนที่จะหัวเราะได้เสียงดัง ข้างในคงต้องขำบ้างพอสมควร


คนที่น้ำตาจะไหลได้ ข้างในคงมีเรื่องปวดร้าว....


ถ้าไม่นับการร้องไห้ที่มาจากความปิติ "



โลกสอนมนุษย์ว่าทุกสิ่งต้องมีการเปลี่ยนแปลง...


แต่โลกก็กลับสอนให้มนุษย์ผูกพัน



เด็กๆ จะมองว่าผู้ใหญ่ซีเรียส


ในขณะที่ผู้ใหญ่จะบอกว่า เด็กไร้สาระ


เพราะเด็กไม่เคยเป็นผู้ใหญ่มาก่อน


วันหนึ่งเค้าคงจะรู้ว่า ทำไมถึงต้องมีเรื่องซีเรียส


สำหรับผู้ใหญ่ซึ่งได้ผ่านวัยเด็กมาแล้วอาจจะลืมไปว่า


ณ วันที่ผ่านมา" สาระ " ในชีวิตของเค้า คืออะไร


card image here


คนที่ตลกหัวเราะสดใส ก็คือ


คนเดียวกับคนที่สามารถร้องไห้ฟูมฟายได้


เพียงแต่คุณจะได้เห็นหรือเปล่าเท่านั้น อาจจะเคยได้ยินว่า


" คนที่หัวเราะได้ดังที่สุด ก็คือคนที่สามารถร้องไห้ได้ดังที่สุดเช่นกัน"



ก่อนที่วันนี้ .. คุณจะทำความรู้จักกับผู้คนใหม่ๆ


อย่าลืมสำรวจตัวเองก่อนว่า ในช่วงเวลาที่ผ่านมา...


" คุณทำใครหล่นหายไปจากชีวิตหรือเปล่า "



ครอบครัวไทย ... มักจะเลี้ยงลูกผู้หญิงให้เป็นฝ่ายถูกเลือก


คอยสั่งสอนให้ทำตัวเรียบร้อย ไม่อย่างนั้นจะไม่มีใครเลือกไปเป็นคู่ครอง


แต่ความจริงแล้วผู้ชายและผู้หญิง เราต่างเลือกซึ่งกันและกันมากกว่า


card image here


เพื่อนที่ดีที่สุด คือ


คนที่คุณสามารถนั่งอยู่ริมระเบียงด้วยกันโดยไม่พูดอะไรกันซักคำ


แต่สามารถเดินจากไป ด้วยความรู้สึกเหมือนได้คุยกันอย่างประทับใจที่สุด



ใครหลายคนไม่กล้าเข้าไปปลอบโยนให้คำปรึกษากับเพื่อน


เพราะคิดว่าเราไม่รู้จะบอกเค๊ายังไง เพราะเราเป็นแค่เพื่อน


แต่ความจริงแล้ว...คุณเป็นตั้งเพื่อนต่างหาก



ผู้ชายที่ร้องไห้ และยอมรับว่าตัวเองร้องไห้ เค้าคือสุภาพบุรุษที่สุด


อย่างน้อยการซื่อสัตย์กับความรู้สึกของตัวเอง... คือความกล้าหาญสุดยอด





เงินไม่ใช่พระเจ้าแต่....ทำให้เรามีทางเลือกมากขึ้น


มีสติ สตางค์อยู่...ก็ปลีกเวลาไปใช้เสียบ้าง

อีกหน่อยไม่มีสติแต่มีสตางค์...ก็สายไปเสียแล้ว



เวลาที่เรารักใคร เราจะรู้สึกตัวเล็กเหลือเกิน...


เวลาใครรักเรา เราจะรู้สึกตัวใหญ่เหลือเกิน...


แต่..ถ้าเราเจอคนที่เรารักเค้าและเค้าก็รักเรา


เราจะผลัดกันตัวเล็ก ตัวใหญ่



วันที่คุณเข้มแข็งและแข็งแรงพอ


อย่าลืมเป็นผู้ฟังที่ดีให้กับคนที่มีปัญหาด้วย


"เอาไหล่ให้เค้าพิง เอามือให้เค้าจับ"


100 คำพูดดี ดี ไม่เท่ากับ 1 สัมผัสที่มีค่าหรอกนะ




คุณรู้ไหมว่า อายุคนเราเฉลี่ย 76 ปีนั่นคือแค่ 3952 อาทิตย์เท่านั้น


คุณหมดเวลาไปกับการนอนถึง 1317 อาทิตย์ ซึ่งเท่ากับว่า....


คุณเหลือเวลาที่ใช้ดำเนินชีวิตแค่ 2635 อาทิตย์เท่านั้นเอง



ลองฉลองวันเกิดกับครอบครัวสักปี


แล้วคุณจะได้รู้ว่า......


เมื่อตอนที่คุณร้องไห้จ้าในวันเกิดวันแรก


คนในครอบครัวคุณมีความสุขกันขนาดไหน....



เอามาจากอีเมล์


วันศุกร์, มกราคม 27, 2549

กลอนโรงเรียน



เรือลำน้อยลอยโต้กระแสคลื่น

ทุกวันคืนฝ่าขวากความยากเข็ญ

"อุดมการ" คือหน้าที่ที่จำเป็น

หวังศิษย์เห็นค่านิยมความเป็นครู




เช้าขึ้นมาใส่หน้ากากเป็นยักษ์มาร

ทั้งอาจหาญถือไม้เรียวเดี่ยวหรือสอง

ให้เด็กกลัวเล่นใจเต้นเหมือนดั่งกลอง

เป็นมาตรของครูเก่าเฝ้าอบรม


สมัยฉันครูนั้นกลับเปลี่ยนไป

เป็นผู้ให้ผู้รับผลัดกันหา

ให้เด็กออกความเห็นเป็นเวลา

ช่วยนำพาก้าวสู่ประตูชัย




เด้กน้อยกระจ้อยจิต

ตัวนิดนิดน่าสงสาร

ผอมโซซี่โครงบาน

สู้ซมซานสู่โรงเรียน

นี่ละประชาบาล

วางพื้นฐานอ่านขีดเขียน

มากนายหน่ายวกเวียน

หมาตามเกวียนก็ดุจกัน



โรงเรียนเราเขาว่ามีเสรีภาพ

ฉันไม่ทราบเขาเอาไปไว้ที่ไหน

แล้วก็บอกว่ามีประชาธิปไตย

เอ๊ะนี่มันอยู่หนไหนใครบอกที



การศึกษาพาเยาวชนฉลาด

แต่ก็ขาดความเท่าเทียมในทุกที่

คนมีมากเรียนมาก ถ้าอยากมี

คนไม่มีเรียนน้อย ด้อยพัฒนา



เอาเหตุผลออกมาแจงแปลงเป็นเถียง

ว่าขึ้นเสียงเถียงครูมิรู้หาย

ยุคประชาธิปไตยที่บานปลาย

มันเป็นได้แค่ข้อเขียนสำเนียงคน




น้ำตานองมาหาพ่อที่บ้านเก่า

แล้วเล่าความตามจริงที่ได้รู้

ลูกแพ้เขาแพ้อำนาจที่เฟื่องฟู

สอบเป็นครูไม่ได้อาลัยจริง

คัดลอกจากสมุดจดเล่มเล็กเก่าเก็บ